• photo ۲۰۱۸-۰۳-۲۶ ۲۱-۵۵-۲۳
  • photo ۲۰۱۸-۰۳-۲۶ ۲۱-۵۴-۲۴
پرینت

صعود قله پرسون 1395

به نام او

كه كوه‌ها را همچون ابر، متحرك ساخت هرچند آدمي آن‌ها را ثابت پندارد

1

 

گزارش برنامه صعود به قله پرسون

پرسون، قله‌اي از قلل رشته‌كوه البرز مياني با 3100 متر ارتفاع2 از سطح آب‌هاي آزاد واقع در استان تهران و شهرستان شميرانات، مشرف بر دشتي نه چندان وسيع موسوم به دشت هويج است كه براي صعود به آن مي‌بايست از بزرگراه ارتش و يا شهيد بابائي خود را به جاده لشگرك و از آنجا به لواسان كوچك و روستاي افجه رسانيد، سپس با عبور از كوچه باغ‌هاي زيباي اين روستا به پاي كار با ارتفاع 2130 متر رسيد.

در جوار پرسون قلل ديگري همچون ساكا، قلعه‌كوه، آتشكوه، ريزان و ... قرار دارند.

وجه تسميه:

پَرسون در لغت به معناي هاله‌اي است كه پيرامون شئي خاص قرار گيرد، همچون هاله نور كه اطراف ماه در شب تار ديده مي‌شود و مترادف آن بَرهون، پَرهون، هاله و خَرمَنِ ماه، است و محتمل آن است كه چون برف بر فراز اين قله نشيند از پايين‌دست همچون هاله‌اي كه قله را در بر گرفته به نظر ‌آيد، هرچند كه اين حالت براي هر قله ديگري هم ممكن است، ليكن تنها اين كوه را پرسون گفته‌اند و شايد بهتر باشد بگوييم وجه تسميه اين قله همچون معنايش در هاله‌اي از ابهام است.

 

همنورداني كه در اين برنامه شركت داشتند:

خانم‌ها: فاطمه سيّد برزگر، مينا سليماني، مرضيه حيدري، فاطمه قديري، سيما بهرامي، صراف، زارعي

و آقايان: مظفر كشاورز، هادي ده‌دست، حميدرضا احمدي، سيّد حميد ميرهندي، حسين مهدي‌پور، محراب پاك‌نيت، رضا حيدري، محمّدرضا حيدري، وحيد محمّدي، سجّاد براتي

و اما گزارش برنامه:

سحرگاه جمعه 14 آبان 1395 بود كه طبق قرار قبلي عده‌اي از دوستان در ميدان فردوسي، گرد هم آمده و سوار بر ميني‌بوس، به سمت لواسانات راهي شدند. در ميانه‌هاي راه تا ساعت3 6:40َ كه به گردنه قوچك رسيديم، اعضاي ديگر هم ملحق شده و نهايتا ساعت 7:00َ به افجه رسيديم.

از كوچه‌‌هاي روستاي افجه عبور مي‌كرديم و يكي دو گروه كوهنوردي كه مسير را پياده مي‌‌پيمودند پشت سر گذاشتيم. ساعت 7:05َ بود كه پاي كار رسيديم. دو نفر از همنوردان نيز آنجا به ما ملحق شدند.

هوا بس ناجوانمردانه كه نه، اما تا حد زيادي سرد بود و برخي از دوستان از همان ابتدا لباس‌ بيشتري به تن كرده و آماده صعود شديم دقايقي هم طول كشيد تا توضيحاتي از سوي سرپرست برنامه ارائه شد و ساعت 7:20َ حركت خود را شروع كرديم.

هنوز راه زيادي را نپيموده بوديم كه متوجه شديم بنر گروه، كنار ماشين جا مانده لذا وحيد و محراب از ما جدا شده و به پاي كار بازگشتند و ما همچنان پاكوب را گرفته و مي‌رفتيم.

به رسم اخلاق، از يك گروه كوهنوردي، خداقوت گويان سبقت مي‌گرفتيم، كه آن‌ها گروه ما را شناخته و دليل آن را حجاب تمام بانوان ما عنوان كردند و اين اتفاق كه خود من براي دومين بار در چند ماه گذشته، شاهد آن بودم نشان‌دهنده آن است كه نحوه برخورد و پوشش كامل همه همنوردان ما همچون برندي براي گروه ما در ميان كوهنوردان شناخته شده است و اميدواريم كه همواره اين ويژگي‌هاي مثبتمان را حفظ كنيم.

ساعت 8:00َ پس از عبور از كوچه باغي بلند و مستقيم، در كنار درختان بيد و جوي آب استراحت كرديم.

برگ‌هاي‌ رنگارنگ درختان، طبيعت شگرف پائيزي و تماشاي نقاشي فوق‌العاده زيباي خداوند، روح و جان ما را تلطيف مي‌نمود و تني چند از دوستان كه ذوقشان گل كرده بود، در كنار جوي آب بنشسته و گذر عمر را مي‌نگريستند.

 

عكس‌هايي گرفتيم و به راه افتاديم و به دليل تحرك، ديگر سردمان نبود.

پاكوب، عريض بود به طوري كه تعدادي ماشين‌ دنده كمك‌دار از همين پاكوب براي رسيدن به دشت هويج عبور مي‌كردند. ساعت 8:40َ به دشت هويج رسيديم.

دشت هویج، گياه‌چال يا گُرچالدشتی نه چندان وسیع در ارتفاع ۲۴۰۰ متری و دارای یک چشمه آب آشامیدنی است.

وجه تسميه:

گُرچال از ترکیب دو نامگُر + چالگرفته شده، گُربه معنایآتش و چالنیز به معنی جایگاه گود ‌است و گُرچال به معنای جایگاه آتش.

احتمال بر آن است که علت این نامگذاری گرمتر بودن این دشت نسبت به قله‌های پیرامون بوده و چون در گذشته در آنهویجکشت می‌شده و گياهان خودرويي نيز رشد مي‌كرده آن را دشت هويج يا گياه‌چال، ناميده‌اند. هر چند ما هيچ هویجي در آن نيافتيم.

پس از دقايقي پياده‌روي در ميانه‌هاي دشت اطراق كرده و بساط صبحانه را گسترديم.

سكوت و هواي پاك دشت براي آرام سازي تن و روان و انجام ريلكسيشن بسيار مناسب بود كه اگر چه همنوردان از اين نرمش جسمي - روحي سر باز زدند اما تجربه‌اي بس گوارا بود براي من.

تقريبا زمان حركت بود كه دوستانمان به همراه بنر گروه، به ما رسيدند و ساعت 9:55َ همگي به سوي قله به راه افتاديم. پاكوبي با شيب كم را مي‌پيموديم، و ما مراقب كه كفشدوزك‌هاي زيبا را كه به وفور ديده مي‌شدند زير كفش‌هايمان له نكنيم.

هوا صاف بود و ابر چنداني در آسمان نبود و جز چند قرقي، پرنده‌ ديگري در آسمان ديده نمي‌شد البته هواپيماهايي هم در حال عبور بودند كه برخلاف قرقي‌ها، شكار دوربين عكاسان شدند.

پس از يكي دو بار استراحتِ چند دقيقه‌اي، ساعت 11:50َ درحاليكه مسافت زيادي تا قله باقي نمانده بود، چشمهايمان به قله زيباي دماوند كه با تمام شكوهش قد علم كرده بود روشن شد، عكس گروهي با دماوند انداختيم و به سبب وزش باد سرد، سريع ادامه مسير داديم.

در همين زمان بود كه صداي اذان را از گوشي‌ همراه همنوردان مي‌شنيديم و بالاخره ساعت 12:00َ به ياري خدا، پس از طي 6.400 متر راه، با سرعت متوسط 42/1 كيلومتر بر ساعت شادمان و با نشاط بر فراز قلة 3100 متري پرسون كه البته با GPSجناب حيدري 3154 متر برآورد شده بود پاي نهاديم. اندكي استراحت كرديم و آماده خواندن نماز شديم ليكن از آنجا كه قله، مساحت كمي در حدود 20 متر مربع داشت و جز يك فضاي يكي دو متري جاي صاف ديگري نبود، امكان خواندن نماز جماعت را نداشتيم لذا همنوردان، مَثْنَى وَ فُرَادَى نماز شكسته ظهر و عصر را به جا مي‌آوردند و تا نوبت نماز به ما رسد به عكس گرفتن يا صرف تنقلات مشغول بوديم.

هوا صاف و باد با سرعت كمي وزان بود. از روي قله، دماوند سپيد پوش و سه قله ساكا، آتش‌كوه، ريزان و چند قله‌ ديگر كه نامشان را نمي‌دانستيم و در قسمت شمالي يال‌هايشان برف كمي بود، ديده مي‌شد.

سرپرست برنامه، جناب احمدي توضيحاتي راجع به تخمين مسافت و جهت يابي دادند و ما پس از كمي جنگولك بازي و گرفتن عكس‌هاي تكي و گروهي، پرچم عزيز كشورمان را بر فراز قله به اهتزاز درآورده و با بنر گروه اين لحظه با شكوه را در خاطر دوربين عكاسي، ثبت كرديم.

چند كوهنورد ديگر هم روي قله بودند با آن‌ها خداحافظي كرده و از مسيري غير از مسير صعود، آهنگ بازگشت كرديم.

مسير بازگشت بر خلاف مسير صعود، پاكوب كاملي نداشت و برخي همنوردان كه انتظار فرود از چنين راه سنگلاخي و پر شيبي را نداشتند، هر از چند گاهي به ياد پيشنهاد دهنده اين مسير (جناب واو- ميم) افتاده و به روان پاكش درود فرستاده، برايش دعا و آرزوي خير مي‌كردند.

مسير فرود را از يالي با شيب تقريبا 50 درجه و غير پاكوب، به سمت پائين ادامه مي‌داديم كه صداي برگرديد! برگرديد! به گوشمان رسيد، با درنگي كوتاه مسير را ‌نگريستيم و به نظرمان چندان صعب‌العبور نيامد، با اين حال جناب كشاورز جلوتر رفته تا مسير را بررسي كنند كه اطلاع دادند مشكلي نيست و ادامه دهيد. به حركتمان ادامه داديم و از مسيل پر شيب با احتياط، شادان و خندان پايين مي‌رفتيم.

سر انجام ساعت َ15:40 به دشت هويج وارد شديم، از پايين، شيب يال وحشتناك‌تر به نظر مي‌رسيد و به همين خاطر بود كه كوهنوردان ديگر فرياد مي‌زدند برگرديد. كنار دو سرويس بهداشتي كه يكي در داشت و ديگري نداشت آن‌ها را ديديم، همان كوهنورداني بودند كه روي قله با آن‌ها آشنا شده بوديم و از مسير صعود ما بازگشته و زودتر به دشت رسيده بودند.

لحظاتي بعد، در كنار چشمه آب، اطراق كرده و دور هم مشغول صرف نهار شديم.

ساعت 16:40َ كوله‌بارمان را بسته، راه بازگشت پيش گرفتيم و نهايتا ساعت 17:30َ بود كه پس از 5.900 متر فرود از قله و مجموعا 12.300 متر كوهنوردي، با سرعت متوسط 36/1 كيلومتر بر ساعت به پاي كار رسيديم. جناب ميرهندي و همسرش از ما جدا شدند و ما سوار بر ميني‌بوس، كمي آن‌‌سوتر، در مسجد امام حسن عسكري(س) در روستاي افجه پايين، نماز مغرب و عشاء را به جا آورديم. اهالي آنجا از ما براي شركت در هيئتي كه به مناسبت شهادت حضرت رقيه (س) برگزار مي‌شد و صرف شام دعوت كردند، لكن ما براي آنكه در ترافيك سنگين جاده نمانيم، نتوانستيم دعوتشان را بپذيريم.

به همين خاطر، جا دارد تشكري داشته باشم از مردم محترم افجه پايين، كه به قول نوجوان‌هاي آنجا، برخلاف اسمش، پرچمش بالا است.

ساعت 18:20َ بود كه به سوي تهران راهي شده، حوالي ساعت 19:00َ به تهران رسيديم و بدين ترتيب يك جمعه پر نشاط و پر تحرك ديگر را سپري كرده و از آن خاطره‌اي نيك در ذهن خود ثبت كرديم.

به اميد طلوع جمعه‌‌ مقدس و محتومي كه پشت سر مولايمان، امام زمان (عج) و در ركاب ايشان كوهنوردي كنيم.

 


1برگرفته از آيه 88 سوره مباركه نمل كه با اعجاز علمي، اشاره به حركت لايه‌هاي زمين و ايجاد كوه‌ها و دره‌ها دارد.

2 به دليل خطاي احتمالي GPS، ارتفاع‌ها به صورت تقريبي ثبت شده است.

3 ساعات عنوان شده تقريبي و با يكي دو دقيقه كم يا زياد، رند شده است.

تهیه گزارش : سجاد براتی

گزارش تصویری

3

شروع کوهپیمایی از افجه

3

5

6

7

صرف صبحانه در دشت هویج

8

9

10

11

12

2

پرینت

گزارش صعود قله سماموس

گزارش صعود قله سماموس وگردش رامسر

1

طبق برنامه ریزی قبلی بعد از اعلام برنامه صعود در سایت و ثبت نام نفرات شرکت کننده ، 16 نفر برای حضور در این صعود اعلام آمادگی کردند . ساعت 23:00 چهارشنبه 5 آبان 1395 از ترمینال غرب بسمت رامسر حرکت کردیم حدود ساعت پنج صبح پنجشنبه 6 آبان به شهر زیبای رامسر رسیدیم ، مسجدی واقع در منطقه رمک یافتیم و نماز صبح را آنجا اقامه کردیم و بعد از صرف صبحانه ساعت 7:30 آقای تالشی رهنمای دوست داشتنی برنامه و خانم قربانی هم به ما ملحق شدند و با یکدستگاه مینی بوسی که از قبل هماهنگ شده بود به سمت قلعه مارکوه حرکت کردیم . قلعه بسیار دیدنی بود با پله های زیبایی که به قلعه میرسید . خود قلعه بر اثر فرسایش خیلی تخریب شده بود. موقعیت قلعه بسیار جالب و چشم انداز وسیعی داشت ، بعد از گردش در قلعه به سمت موزه هتل رامسر رفتیم ، بعد از دیدار از موزه و صرف ناهار بسمت روستای زیبای جواهرده راهی شدیم و در اقامتگاهی که قبلا هماهنگ کرده بودیم مستقر شدیم . صبح ساعت 05:00 جمعه 7 آبان کوهپیمایی بسمت قله را آغاز کردیم بعد از شش ساعت به قله سماموس رسیدیم خوش بختانه هوا خوب بود و صعود خوبی داشتیم . ساعت 16:00 به روستا برگشتیم ، بعد از کمی استراحت و صرف ناهار بسمت رامسر حرکت کردیم ، از فرستی که تا زمان حرکت بسمت تهران داشتیم استفاده کردیم و خستگی صعود با آب گرم رامسر از تن بیرون کردیم. در اینجا جا دارد از آقای تالشی و خانم قربانی بابت اجرای زیبای این برنامه کمال تشکر را داشته باشیم .

گزارش تصویری : 

26

2

قلعه مارکوه

17

برفراز قلعه

23

داخل قلعه

3

هتل قدیم رامسر

25

24

آبشار رامسر

22

صرف ناهار در رامسر

9

مسیر صعود قله

10

11

14

8

12

7

16

6

15

13

4

20

قله سماموس

پرینت

گزارش صعود البروس 1395

گزارش صعود قله البروس سلام همنورد1395

25

کوه البروس : قله ای در باختر رشته کوه قفقاز در کابادینو-بالکاریا و کاراچای-چرکسیا در شمال فلات ایران در روسیه و نزدیک به گرجستان است.

این کوه دارای دو قله شرقی و غربی است که قله غربی قله اصلی آن است که با ارتفاع 5642 متر بلندترین قله اروپا لقب گرفته است ، قله شرقی 21 متر کوتاه تر از قله غربی میباشد.

قبل از فروپاشی شوروی سابق قله مون بلان فرانسه بلندترین قله اروپا محسوب میشد . ولی در حال حاضر قله البروس بلندترین نقطه قاره اروپا به حساب میاید.

قله البروس جزو هفت قله بلند قاره ها میباشد ، لذا کوهنوردان زیادی از کشورهای مختلف برای صعود این قله وارد منطقه میشوند ، برای خود من حضور جمعیتی بالغ بر 2000 نفر در روز صعود قله که در گروه های بعضا تا صد نفر حرکت میکردند خیلی جالب بود، همیشه وقتی تو شلوغ ترین روزها به دماوند میرفتم فکر میکردم هیچ کوهی مثل دماوند شلوغ نمیشه.!!

بعد از کمی تحقیق پیرامون منطقه متوجه شدم که البروس دارای دامنه بسیار وسیعی میباشد بطوری که از ارتفاع 3400 متر تا ارتفاع 4200 متر شرکت های مختلف کمپ های زیادی را برقرار کردند. لذا با وجود این جمعیت هیچ مشکلی بابت اسکان و غیره وجود نداشت. نکته بعدی این بود که کمپ ها بیشتر بر روی یخچال ها بودن وجود دستگاه های پیست کوب و تله کابین ها و ماشین آلات مختلف و سرویس های بهداشتی که در همه جا بودن از لحاظ آلودگی محیط زیست یک فاجعه بود. ولی هیچکس به این موضوع کاری نداشت .!!!

با توجه به اینکه ما با شرکت خدمات کوهنوردی روسی برای صعود قله هماهنگ کرده بودیم . بعد از رسیدن به مینرال ودی گاید ما خانم ورا به استقبال ما آمد و با دو دستگاه ونی که از قبل هماهنگ کرده بود ما را به هتل محل اقامتمان در روستای چگت برد و تا پایان برنامه همراه ما بود.

گزارش فنی و عكس هاي برنامه :

سرپرست برنامه مجید دلنوا

مسئول فرهنگی و ناظر فدراسیون علی شریفیان مهر

نفرات حاضر در تیم 14 نفر .

اين برنامه طبق هماهنگي هاي که از قبل با فدراسیون صورت گرفته بود بعنوان صعود رسمی و ثبت نام اوليه و همچنين گرفتن بليط و مجوزهاي لازم (چندين ماه قبل از اجراي برنامه) در يك برنامه 9 روزه با 8 شب خواب (3 شب در هتل سيمپكا واقع در دهكده توريستي چيگت 2 شب پناهگاه در ارتفاع 3700 متري 3 شب در هتل آلفا مسكو) كه شركت كنندگان از استانها و شهر هاي تهران خراسان رضوي قم يزد زنجان ايلام گنبد فارس موفق شدند در تاريخ 95/05/19 قله البروس را صعود و پرچم جمهوري اسلامي ايران را در بلندترين نقطه قاره اروپا به اهتزاز درآورند .

برنامه روز اوّل يكشنبه 95/05/17

پرواز از فرودگاه امام خميني تهران حدود ساعت 11:45 رسيدن به فرودگاه حيدرعلي باكو (آذربايجان) حدود ساعت 14:30 به وقت ايران پرواز از فرودگاه باكو به مقصدفرودگاه مینرال ودی حدود ساعت 20:20 به وقت ايران (18:30 به وقت باكو) رسيدن به فرودگاه مينرال ودي حدود ساعت 22:30 ورود به هتل سيمپكا واقع در روستاي و دهكده توريستي چيگت حدود ساعت 1:30 (24 به وقت مسكو) صرف شام و خواب .

برنامه روز دوم دوشنبه 95/05/18

حركت از هتل به طرف روستاي آزووا (آزائو) (محل سوار شدن تله كابين) در ارتفاع حدود 2350 متري حدود ساعت 10 (فاصله روستاي چيگت تا آزووا حدود 5 كيلومتر است) طي 3 مرحله و 3 ايستگاه سوار و پياده شدن- مرحله 1 اعضاي تيم به ايستگاه اوّل در ارتفاع حدود 3000 متر بنام اولد و بلو پونيت با تعويض لاين در مرحله دوم رسيدن به ارتفاع حدود 3400 متري بنام كابيكار و از آنجا ادامه مسير با تله سيژ تك نفره امكان پذير بود كه بعلت خرابي و خاموش بودن آن با ماشين ارتشي كمك دار به ارتفاع حدود 3750 متري بنام ايستگاه گاراباشي كه محل كمپ گروههاي كوهنوردي است رفته و در كمپ موردنظر جهت استراحت ، هم هوايي و خواب اسكان گرفته و افراد گروه هر چند نفري بعد از استراحت جهت هم هوايي تا ارتفاع حدود 4200 متري صعود و فرود نموده و طبق هماهنگي و توصيه هاي لازم توسط سرپرست و گايد (راهنماي روسي) تيم بنام خانم ورا اعلام خاموشي و استراحت.

برنامه روز سوم سه شنبه 95/05/19

بيدارباش حدود ساعت 2 چك كردن وسايل و تجهيزات توسط خانم وي راي انتقال اعضاي تيم از ارتفاع 3750 متر به ارتفاع 4700 متر توسط ماشين برف كوب (پيس كوب) شروع كوهنوردي با تجهيزات كامل مخصوصاً كفش مناسب و كرامپون ساعت 4 از ارتفاع 4700 متري رسيدن كل اعضاي تيم به ارتفاع 5642 متر (قله البروس بلندترين قله اروپا) حدود ساعت 12 بعد از گرفتن عكس يادگاري و ... حدود ساعت 12:30 شروع فرود رسيدن به كمپ و ارتفاع 3750 متري حدود ساعت 18 (حدود 2 ساعت معطلي تيم بخاطر كار امدادي چند نفر از اعضاي گروه ما به يك تيم ديگر كه يكي از اعضاي آن دچار سانحه از ناحيه مچ پا شده بود) عصر و شب روز 95/05/19 استراحت تيم و خواب در كمپ و ايستگاه كاراواشي (لازم بذكر است كه يك شب جهت خرابي هوا رزرو شده بود كه بعلت هواي مناسب صعود ما روز 95/05/19 انجام و به روز 95/05/20 موكول نگرديد) .

برنامه روز چهارم چهارشنبه 95/05/20

بعد از بيدارباش و صرف صبحانه حدود ساعت 11 برگشت به روستاي آزووا و چيگت رسيدن به هتل حدود ساعت 13 استراحت نهار - گشت داخل روستا - شام (جشن صعود) و اهداي جوايز و گواهي صعود توسط شركت روسي طرف قرارداد به نمايندگي خانم وي راي خواب

برنامه روز پنجم پنجشنبه 95/05/21

بيدار باش صرف صبحانه گشت و پياده روي و جنگل نوردي اطراف دهكده توريستي چيگت نهار استراحت بازديد از خانه كوهنوردان و تجهيزات كوهنوردي اجاره اي و دست دوم شام و خواب

برنامه روز ششم جمعه 95/05/22

بيدارباش صرف صبحانه حركت بطرف فرودگاه مينرال ودي حدود ساعت 7 (روستاي چيگت و آزوواو مسير صعود به قله البروس در دهانه كوهي بنام دره باكسان قرار دارد) رسيدن به فرودگاه حدود ساعت 10:30 پرواز ساعت 12:45 به فرودگاه مسكو رسيدن به فرودگاه مسكو حدود ساعت 15:30 ورود به هتل آلفا مسكو حدود ساعت 18 تحويل اتاق گشت اطراف هتل شام استراحت و خواب

برنامه روز هفتم شنبه 95/05/23

بيدارباش صرف صبحانه حدود ساعت 9 الي 10 گشت و بازديد مكانهاي ديدني اطراف ميدان سرخ كاخ كرملين بازار تجارت كليسا و ... بعدازظرهر و شب گشت زني دنباله رودخانه مسكو برج ها يشيشه اي هتل راديسون مجدداً گشت اطراف ميدان سرخ و ... استراحت و خواب

برنامه روز هشتم يكشنبه 95/05/24

بيدارباش صرف صبحانه رفتن به بازار خريد آرباث (لوازم و تجهيزات كوهنوردي RED FOX) و ... بعدازظهر و شب ضمن بارش شديد باران رفتن به بازار و مجتمع تجاري كنار هتل آلفا و ...- استراحت و خواب

برنامه روز نهم دوشنبه 95/05/25

بيدارباش صرف صبحانه حدود ساعت 7 الي 8 حركت بطرف فرودگاه حدود ساعت 9 رسيدن به فرودگاه حدود ساعت 11 پرواز بطرف باكو حدود ساعت 13 رسيدن به باكو حدود ساعت 15:30 حركت از فرودگاه باكو به ايران حدود ساعت 20 رسيدن به فرودگاه امام خميني حدود ساعت 23:30 و پايان سفر 9 روزه روسيه و صعود به قله البروس (تهران به تهران)

لازم به ذكر است بعضي از زمانها به وقت ايران و بعضي به وقت كشور روسيه است.

اكثر جاهاي ديدني داخلي مركز شهر مسكو توسط مترو اياب و دهاب با خريد كارت مترو 4 روزه.

لازم به ذکر است تمام نفرات شرکت کننده در این صعود قله را صعود نمودند.

تهیه گزارش : مجید دلنوا ( 09121775507) سرپرست برنامه و سرپرست گروه کوهنوردی سلام همنورد .

گزارش تصویری :

22

استقرار اعضای تیم در کمپ 3900

1

مسیر صعود قله

2

3

مسیر صعود با پس زمینه قله یوشبا در گرجستان

4

18

5

هتل محل اقامت در چگت

16

نمایی از روستای چگت

6

تله فریک 20 نفره برای حمل کوهنوردان به ارتفاع 3500

21

7

تله سی تک نفره برای حمل کوهنوردان تا ارتفاع 3900

8

جشن صعود و ضیافت شام

30

اهداء کواهینامه صعود به اعضای تیم سلام همنورد با حضور استاد نظر

23

گردش در جنگل های اطراف چگت

24

32

هتل محل اقامت تیم در مسکو

10

متروی دیدنی مسکو

35

37

کلیسای زیبای و بسیار مقدس منجی مسیح

36

34

33

میدان سرخ

31

کلیسای سند باسیل

27

20

19

13

12

نمایی از شب های میدان سرخ

11

(ماتروشکا) عروسک های چوبی صنایع دستی روسیه

26

قله البروس

17

نماد قله البروس

15

 

 

 

پرینت

گزارش مهتاب نوردی رمضان 95

mahtabnavardi-banner-site

کوهنوردی و طبیعت‌گردی از جمله رفتارهای ورزشی محسوب می‌شود که به شکل انفرادی و گروهی با هدف و انگیزه‌های متفاوتی در طبیعت و کوهستان انجام می‌شود.

غالب کوهنوردان اگرچه این فعالیت را برای سالم ماندن بدن‌شان در برابر رکود و خمودی و ارتقاء سطح آمادگی جسم‌شان انجام می‌دهند، اما گروه‌هایی هم هستند که علاوه بر توجه به این جنبه از ورزشِ کوهنوردی، به فکر تعالی روح و روان‌شان‌اند.

از جمله برنامه‌هایی که موجب می‌شود این فعالیت بدنی با تنوع بیشتر همراه شود، آمیختگی پیمایش مسیر و هم‌آهنگی شرکت‌کنندگان در برنامه با جذابیت‌های معنوی است. بر مبنای آداب اسلامی و عرفانی «شب»، «سکوت» و «ماه» سه پیش‌نیاز اصلی برای آفرینش حالتی معنوی در طبیعت برای تزکیه روحی انسان هستند. البته برای این که سیر و سلوکی این چنینی را تجربه کرد، می‌توان هر یک از این سه گزاره را در یک چارچوب مفهومی به نام «مهتاب نوردی» تعریف کرد تا پس از  انجام آن به یک لذت محض معنوی و «تمتع» جسمانی در کنار تحمل بر مصاعب صعود و پیمایش  دست یافت.

خبرنگار ایسنا از فرصت تکرارنشدنی شب‌های رمضان استفاده کرد و همراه گروهی از خانواده‌های تهرانی و کوهنوردانی که بالغ بر 130 نفر می‌شدند، در قالب برنامه‌ای به نام «مهتاب نوردی» از امام‌زاده صالح فرحزاد تا امام‌زاده داوود را شبانه در زیر نور مهتاب همزمان با هفدهم ماه رمضان پیاده‌روی کرد.

مسیر قدیم امازاده داوود برای بسیاری از پدربزرگ‌ها و مادربزرگ‌های ما خاطرات شیرینی از زیارت این دو امام‌زاده را تداعی می‌کند. زیارت امامزاده داود که زمانی فقط از مسیر خوش آب و هوای فرحزاد انجام می‌شد، آنچنان شیرین و با حلاوت بود که به بیان این ضرب‌المثل منجر شد که می‌گویند: « تا بگویی ف، من رفته‌ام فرحزاد.» همچنان با گذشت چندین سال بی‌رونق شدن این مسیر، می‌شد آثار و باقی‌مانده ساختمان رستوران و کافه‌های آن را دید که چگونه گردی از فراموشی بر دیوار و تابلوهای آنها نشسته است.

تصویری از زنده‌یاد تختی بر روی دیوار رستورانی در فرحزاد

از همین رو برای زنده کردن این خاطرات و حفظ آمادگی جسمانی در ماه مبارک رمضان، گروه کوهنوردی «سلام همنورد» برای پنجمین مرتبه برنامه‌ای را ترتیب داد تا روزه‌داران تهرانی بتوانند با حضور در این برنامه، علاوه بر کوهنوردی سبک و پیمایش مسیری به طول 15 کیلومتر، در  تاریکیِ رقیق نور مهتاب به امام‌زاده داود بروند.

حرکت گروه ساعت 18 روز پنجشنبه سوم تیر ماه برابر با 17 رمضان از امام‌زاده صالح فرحزاد آغاز شد. ابتدا این گروه حدود نیم ساعت از کوچه پس کوچه‌های محله فرحزاد را در یک ستون انسانی به طول 250 متر به آرامی طی کردند تا اینکه به دره فرحزاد رسیدند. از این بخش به بعد مسیر خاکی و کم شیب بود و روزه‌داران با تحمل کمی دشواریِ ناشی از گرمی هوا، آن را پیمایش کردند.

جنب و جوش این ستون برای بسیاری ار اهالی و ساکنین منطقه فرحزاد پرسش‌هایی را ایجاد کرده بود. البته کهنسالان و افراد با سابقه این محله می‌دانستند که هدف گروه چیست. اما آنچه که برایشان موجب تحسین می‌شد، حضور کودکان زیر 10 سال تا افرادی بالای 60 سال بود که پشت سرهم در ستونی منظم مسیر را با آهنگ گام‌هایشان طی می‌کردند.

پس از رسیدن به باغ‌های فرحزاد و خنکی هوا، اندکی از دشواری راه کاسته شد و گروه پس از یک ساعت و نیم پیمایش مسیر به محلی به نام «چشمه زندگانی» رسید و در کنار آن چند دقیقه‌ای به استراحت پرداخت و مجدد به راه افتاد.

پس از شش و نیم کیلومتر پیاده‌رویِ سبک، از آنجایی که با صاحب باغ (محل اسکان گروه) از پیش هماهنگی‌هایی انجام شده بود، گروه در ساعت 20 و 15 دقیقه در آنجا مستقر شد. اعضای پیش‌رو و تدارکات به فراهم کردن وسایل برای میزبانی از روزه‌داران سفره‌ را آماده کردند. استقبال از شرکت‌کنندگان در این برنامه با سوپ، گردو، خرما، نان ، پنیر، شربت و چای همراه بود. پیش از اذان چند دقیقه‌ای یکی از کوهنوردان با تجربه به بیان نکاتی پیرامون چگونگی انجام فعالیت‌های کوهنوردی و بازیابی و ایجاد تعادل جسمی پرداخت.

پس از افطار و اقامه نماز جماعت، حجت‌الاسلام علی شریفیان‌مهر، مسئول فرهنگی فدراسیون کوهنوردی و صعودهای ورزشی با اشاره به فرازی از دعای کمیل، گفت: مولا علی (ع) در فرازی از این دعا می‌گویند «یارب، یارب، یارب، قو علی خدمتک جوارحی» (پروردگارا! پروردگارا! پروردگارا! اعضاء و جوارح مرا در راه خدمت به خودت قوی و نیرومند گران.) و سپس به بیان مطالبی پیرامون ارتباط معنادار کوهنوردی و حفظ آمادگی جسمانی برای بندگی خداوند پرداخت. اندکی بعد گروه برای اجرای بخش دوم برنامه مهتاب نوردی آماده حرکت شد. ساعت 22 و 30 دقیقه مهتاب‌نوردان به راه افتادند.

از آنجایی که پس از افطار، کمی به دشواری مسیر افزوده می‌شود و به دنبال آن فرایند افزایش تعریق از بدن شکل می‌گرفت، کوهنوردانِ باتجربه تاکید بر اصل جرعه‌نوشی و رعایت اصول تغذیه کردند تا در ساز و کار فعالیت بدن مشکلی ایجاد نشود و برای روز بعد از برنامه نیز توان روزه‌داری باقی بماند. با این حال در طول مسیر چند مهتاب‌نورد به دلیل فقدان توانایی لازم برای انجام این برنامه برایشان مشکلاتی ایجاد شد که به واسطه خودروهای پشتیبانی و عوامل اجرایی به محلی مناسب منتقل شدند.

در ادامه، حرکت گروه از «یونجه‌زار» پی گرفته شد و با دو کیلومتر پیمایش، نخستین مرحله از پذیرایی پس از افطار با کیک یزدی، شربت نعنا و آب انجام شد. پیمایش ادامه یافت و پذیرایی دوم به فاصله زمانی یک ساعت در محدوده «کُتل خاکی» با توزیع سیب، شربت و آب انجام شد. بر اساس زمان‌بندی، اجرای برنامه باید کمی شتاب می‌گرفت. از همین رو کمی به سرعت مهتاب نوردان اضافه شد تا اینکه گروه ساعت سه بامداد به «تپه سلام» رسیدند.

تپه سلام نخستین نقطه‌ی است که از آنجا می‌توان بارگاه و گنبدی با چراغ‌های سبز آذین بندی شده‌ است را دید. گروه نیم ساعت در این نقطه به استراحت پرداخت و سپس فرازهای از زیارت عاشورا قرائت شد. بعد از آن به دلیل سراشیبی مسیر به آسانی پیموده شد و برای ساعت سه و نیم بامداد مهتاب نوردان توانستند در یکی از مهمان پذیزها وعده سحری را میل کنند و به زیارت و اقامه نماز صبح در حرم امام زاده داود پرداختند.

نگارنده گزارش: محمد رضا بختیاری خبرنگار ایسنا

mahtabnavardi95-d

پرینت

گزارش صعود قله تفتان 95

001

تفتان در میان شش کوه آتشفشانی ایران، فعال ترین آن ها گزارش شده است که از سه دهانه ی آن، همانند دماوند، گازهای گوگرد به نسبت با حجم گسترده تری منتشر می شود. تفتان در زبان پارسی به معنای مکان گرما است.

این قله با ارتفاع 4050 متر از سطح آب های آزاد، سیزدهمین قله مرتفع ایران به شمار می آید و جزو قلل منفرد کشورمان شناخته می شود.

تفتان دارای دو شاخک است، یکی در شمال که ارتفاع بیشتری دارد و نام اش «زیارت» است و قله اصلی به حساب می آید و دیگری شاخک جنوبی که قله ای به نسبت کوتاه‌تر است و ماده کوه نامیده می شود.

صعود به تفتان معمولا از یال غربی که ارتفاع 3228 متری آن به پناهگاه صُبح مجهز است، صورت می گیرد. این مسیر کاملا پاکوب شده است. مسیر دیگری برای صعود وجود دارد که از کف دره می گذرد که در این ناحیه سنگ های ریزشی بیشتری مشاهده می شود. مسیر دوم در پناهگاه صبح با مسیر اول، یکی می شود.

گیاه خاص منطقه شامل بادام تلخ کوهی، پونه، درمنه، آویشن، گلک و گرمونه است که تقریبا تمام ارتفاعات را پوشانده است.

حیوانات کمی در طول مسیر صعود دیده می شود، اما طبق گزارش ها منطقه تفتان زیستگاه روباه، شغال، گرگ و کبک است.

در مسیر صعود چشمه های آب معدنی آغشته به گوگرد وجود دارد که بیشتر مورد استفاده محلی ها در پایان کوهنوردی است. در دسترس ترین این چشمه ها، دره منتهی به پناهگاه صبح است. در طول مسیر نیز رود باریکی که سنگ های آن آغشته به گوگرد شده است، دیده می شود.

احجام سنگی شکل گرفته براساس فوران آتشفشان جوان، از جمله پدیده های قابل توجه در مسیر صعود به تفتان است.

مسیر دسترسی به تفتان: از زاهدان به سمت خاش، حدود کیلومتر ۱۳۰،جاده آسفالته فرعی به روستاهای تمندان و کوشه منتهی می شود. ورودی این مسیر مجهز به تابلو است. این ناحیه که به نسبت زاهدان، از آب و هوای مطبوع تری بهره مند است، پوشیده شده از باغ ها، مزارع و روستاهای کوچک. در مسیر می توان تابلوی هلال احمر را نیز مشاهده کرد. البته تجهیزات خاصی مستقر نشده است.

این جاده به اردوگاه "دره گل" وابسته به آموزش و پروش، منتهی می شود. بیشتر گروه های کوهنوردی با هماهنگی قبلی می توانند این ارودگاه را برای شب مانی انتخاب کنند.

گزارش صعود گروه «سلام همنورد» به قله تفتان که در آستانه میلاد حضرت علی (ع) برای بزرگداشت مقام پدر و اجرای مراسم یادبود مدافعان حَرم انجام شد، به این شرح است؛

ساعت 11:30 دقیقه روز سه شنبه 31 فروردین ماه، اعضای گروه «سلام همنورد» که شامل هفت خانم و 16 آقا می شد، در پایانه راه آهن تهران حضور یافتند تا با قطار به سمت زاهدان حرکت کنند. گروه ساعت 10:30 دقیقه روز چهارشنبه، اول اردیبهشت ماه به شهر زاهدان رسید. با هماهنگی سرپرست گروه، آقای مجید دلنوا، دهکده سبز ورزشی زاهدان برای استراحتی کوتاه هماهنگ شده بود.

پس از توقف چهار ساعته در این دهکده برای استراحت و خرید آب و مواد غذایی مورد نیاز و همچنین ارائه توضیحاتی مختصر از سوی «علی پایان»، عضو هیات کوهنوردی سیستان و بلوچستان درباره مسیر صعود و شرایط جوی منطقه، اعضای گروه توسط اتوبوسی که هماهنگ شده بود به سمت اردوگاه دره گل از توابع شهرستان خاش، عزیمت کرد.

در این مسیر، اتوبوس دو مرتبه توسط پلیس گشت جاده ای کنترل شد. همچنین توقف 10 دقیقه ای برای باقی مانده خریدها، در حاشیه روستای «کهنوک» که یکی از تفرجگاه های زاهدان و خاش به شمار می آید و با باغ های زردآلو، شلیل و هلو، پوشیده شده، صورت گرفت.

ساعت 18:10 دقیقه اتوبوس به محل اردوگاه دره گل رسید. با هماهنگی قبلی سرپرست گروه، این مکان با توجه به امکاناتی که به نسبت پناهگاه صبح داشت، برای شب مانی درنظر گرفته شده بود. اردوگاه به نوعی تفرجگاه محلی به شمار می آید که در ارتفاع 2523 متری واقع شده و به امکاناتی چون اتاق هایی با تخت، سالن غذاخوری، آشپزخانه و سرویس بهداشتی مجهز است که البته هر دو سرویس بهداشتی این اردوگاه مشکل روشنایی داشت، اما به طور کلی این محل از لحاظ امنیتی قابل اعتماد بود. همچین آب مورد استفاده در این محل از چشمه های اطراف تامین می شد که از سنگریزه های داخل آن کاملا مشخص بود.

همان شب (چهارشنبه اول اردیبهشت ماه) جلسه ای به منظور معرفی و آشنایی اعضای گروه، برگزار شد و آقای مجید دلنوا ـ سرپرست گروه ـ توضیحاتی درباره برنامه صعود ارائه کرد.

ساعت 4 بیدارباش گروه اعلام شد که پس از خواندن نماز صبح و جانمایی کوله های بزرگتر در اتوبوس، حرکت به سمت قله در ساعت 5 صبح روز پنجشبنه، دوم اردبیهشت ماه آغاز شد. آقای مجید دلنوا، سرقدم و آقای علیزاده عقب دار، گروه بودند.

مسیر صعود کاملا پاکوب بود. بخشی از مسیر از دره (تنگه گلو) گذر می کرد که در بخش هایی نیاز به دست به سنگ شدن داشت. تمام مسیر صعود توسط گروهای کوهنوردی، عموما محلی، دیوارنویسی شده که طبیعت را مخدوش و نازیبا کرده است.

تفتان نیز هماهنند تمام کوه های ایران که صعود از آن مرسوم است، به زباله آلوده شده است که تعدادی از اعضای گروه از همان ابتدا سعی در پاک سازی مسیر در حد توان خود داشتند. زباله های جمع آوری شده حتی هنگام برگشت تا اردوگاه دره گل، جایی که از انتقال آن ها اطمینان وجود داشت، حمل شد. انگیزه این اقدام فرای پاکسازی، فرهنگ سازی در میان کوهنوردان بود.

پس از حدود دو ساعت کوهپیمایی، با توجه به جهت باد که پیش بینی می شد در روز صعود، وزش تندی داشته باشد، اما خوشبختانه اینطور نشد، بوی گوگرد متصاعدشده از تفتان، کاملا قابل استشمام بود.

ساعت 8:30 دقیقه گروه به پناهگاه «صُبَح» رسید که تعدادی کوهنورد محلی نیز در آن حضور داشتند. قرار بود صبحانه در همین محل صرف شود.

پناهگاه جدیدی در کنار ساختمان قدیمی ساخته شده که هنوز قابل استفاده نیست. پناهگاه جدید 5 طبقه است و مدت زیادی می شود که کار آن شروع شده اما به نتیجه نرسیده است. آب مورد نیاز پناهگاه از چشمه پایین دستی که با لوله از رودخانه منحرف شده، تامین می شود. سرویس بهداشتی آن نیز به آب دسترسی ندارد. زباله های زیادی نیز که بخشی از آن را نخاله های ساختمان جدید تشکیل می دهد، اطراف پناهگاه را فرا گرفته و منظره نازیبایی را پدید آورده است.

برخی گروه های کوهنوردی این پناهگاه را برای شب مانی انتخاب می کنند. نگهبانان پناهگاه نیز از کوهنوردان به گرمی استقبال می کنند. به همنوردان عزیز پیشنهاد می شود در صورت استفاده از تجهیزات این پناهگاه، نگهبانان سختکوش آن را از موهبت خود بی نصیب نگذارند.

ساعت 9:20 دقیقه حرکت از پناهگاه به سمت قله آغاز می شود. مسیر همچنان پاکوب است، اما شیب در بعضی نقاط درجه بیشتری دارد. بنابراین پیمایش به آهستگی و با احتیاط بیشتری صورت می گیرد.

تا قله، گروه دو مرتبه برای استراحت و تجدید قوا، متوقف شد. در طول مسیر نیز بازار احوالپرسی با همنوردانی از استان کرمان و شهرستان رفسنجان داغ بود.

ساعت 12:20 دقیقه گروه «سلام همنورد» موفق می شود تفتان را صعود کند.

میزان درجه باد در لحظه صعود چندان تند نیست، جهت باد رو به شرق است به همین دلیل گازهای گوگرد در یک مسیر هدایت می شود و پراکنده نیست. بنابراین گروه زمان بیشتری را روی قله صرف می کند.

اعضای گروه سلام همنورد با به احتزاز درآوردن پرچم مدافعان حرم و گرفتن عکس یادگاری در کناریکدیگر، یاد مردانی را که با به خطر انداختن جان خود به دفاع از قله های عشق، ایثار و شهادت پرداخته اند، گرامی داشتند.

بازگشت از قله پس از یک ساعت توقف صورت گرفت. گروه در ساعت 15:09 به پناهگاه صبح بازگشت که نهار در همین محل صرف شد. توقف در این پناهگاه حدود یک ساعت و 20 دقیقه طول کشید. در پایان استراحت عکس یادگاری در کنار پناهگاه با تصویر مدافعان حرم گرفته شد.

تمام اعضای گروه در ساعت 20 به اردوگاه دره گل رسیدند. بازگشت از مسیر دیگری که کف دره بود، صورت گرفت، برای همین زمان طولانی تری صرف شد. بعد از اقامه مغرب و اعشاء اعضای گروه با اتوبوس به سمت زاهدان حرکت کرد. اقامت شبانه در دهکده ورزشی این شهر صورت گرفت.

در نزدیکی اردوگاه دره گل روستایی وجود دارد که ساکنان حداقلی آن وضع معیشت خوبی ندارند و کودکان آن ها بشتر از طریق فروش چای کوهی (کاکوتی) به کوهنوردان، کسب درآمد می کنند. پیشنهاد می شود خیر همنوردان گرامی که بخشندگی را از طبیعت آموخته اند شامل حال مردمان این خطه شود.

بازگشت به تهران با قطار ساعت 15 روز جمعه سوم اردیبهشت ماه از زاهدان بود که اعضای گروه صبح خود را صرف گشت در شهر و همچنین بازار زاهدان کردند.

GPS، مسافت طی شده در یک مسیر را 7.88 کیلومتر، ارتفاع آغاز حرکت را 2523 متر و ارتفاع قله را 3895 متر ثبت کرده است.

برنامه تفتان سوای صعود به یکی از قلل مرتفع در ایران که قله بالای چهار هزار متر شناخته می شود، کاملا فرهنگی بوده است.

پایان

نگارش گزارش: سرکار خانم حسنلو

 

بازتاب این برنامه در برخی سایت ها:

خبرگزاری ایسنا: به یاد مردان مدافع حرم انجام شد؛ صعود به قله آتشفشانی تفتان

سایت فدراسیون کوهنوردی: همایش فرهنگی ورزشی صعود قله تفتان یابود و گرامیداشت مدافعان حرم

سایت جوان آنلاین: تصاویر صعود به قله تفتان

بازنشر این خبر از سه منبع بالا در تعداد زیادی از سایت های خبری و غیره انجام گرفت.

گزارش تصویری

01

کانتر کنترل بلیط قطار در تهران

05

ایستگاه راه آهن زاهدان

03

حضور در هیئت کوهنوردی زاهدان

04

حرکت به سمت خاش با اتوبوس

06

اردوگاه دره گل

017

شست خدا ( پیر بیبک )

07

جلسه قبل از صعود در خوابگاه اردوگاه دره گل

08

اقامه نماز جماعت بعد از جلسه

09

قرار دادن وسایل اضافه داخل اتوبوس صبح صعود

010

آغاز صعود

011

012

013

ادامه مسیر داخل دره

014

016

بدون شرح

018

ادامه مسیر بعد از پناهگاه صبح

019

خوش و بش با کوهنوردان بومی

020

مسیر انتهای قله با نمای از نره کوه

021

صعود همنوردان به قله تفتان

taftan-gholleh

عکس روی قله گروه به یاد و بزرگداشت مردان مدافع حرم

022

مسیر برگشت به پناهگاه صبح

023

عکس یادگاری در پناهگاه صبح در مسیر برگشت

024

غروب آفتاب در انتهای مسیر

025

گرفتن عکس یادگاری در انتهای سفر با بنر یادبود مردان مدافع حرم

 

پرینت

گزارش کویر مرکزی - بخش اول

ای پدید آورنده شبان و صبح گاهان، ای آفریننده انسان در این مکان و ای آموزگار او در همه جا حتی در این لامکان.آیا شود قطره ای از معرفت شناختت را در این جماعت به خشکی نشسته و نیم مرده جاری سازی و این تن خاموش زمستان فام را به گرمی کویری که در آن قدم خواهم گذاشت روشن گردانی، با توکل بر تو ای آفریننده همه خوبیها.

حرف از سفر است، از رفتن و دیدن راه ها، کاروانسراها و ... که یادها و خاطره ها را در دل خود به امانت نگاه داشته اند.علیرغم تدلیس تاریخ و تاییدها و تکذیبهای بیشمارش، همچنان استوارند و پایدار و ....

قرار گاه اولمان اسمی فرنگی ایرانی به یدک میکشد ترمینال ( پایانه ) جنوب و ساعت 5:30 بامداد.

اولین نفر حاضر بودم در محل قرار و تا حدود 7:30 بابت تعجل سر کار.

همراهان با مرگ لحظه لحظه زمان پدیدار می گشتند و کوله ها و ره توشه ها در کنار اتول جا خوش می نمودند.

حال نوبت به هنر آقا سید امامی بود که چابک سقف به آهن کشیده شده اتول را به تسخیر درآورده و کوله ها و ره توشه ها را در بین آهن و طناب به بند کشد تا بر جای خود آرام گیرند و هوس پریدن از سر شوق را در سر نپرورانند.

زمان که کشته می شود فریاد بر می آورد و مویه می کند و چه قاتلی ست این حمید آقای رزاقی، با تاخیرهای طولانی و .....

مسیرمان به سمت گرمسارپربود از اتولها و موتورها و اتوبان فریاد تنگی برآورده بود در آن صبحگاه پنج شنبه و اما ما امیدوار در پی هم در امتداد جاده در حرکت.

دیگر زمان تناول صبحانه بود و وعده سرپرست، میزهای گرد، گرد هم آماده و از اطعمه و اشربه صبح گاهی همه حاضر تا همنوردان و همسفران بخورند و بنوشند و خدای تبارک و تعالی را سپاس همی برآورند بابت مطنعم شدن از این سفره رنگین و اشربه و اطعمه شیرین.

چه زیباست این جمله (( ما شرقی ها گذشته پرستیم نه گذشته گرا از این رو دوران طلائی همه ملتهای ما در گذشته قرار یافته اند))، ما نیز دل به جاده زده بودیم تا نشانه هایی از دوران طلائی گذشته مان را بیابیم تا شاید کمی از شهر و گیر و دار آن خلاصی یافته بر کرانه ی کویر و در زیر تموز آن وسوسه تنهایی و عشق به خلوت را و لمس هیچ و همه چیز را و یا شاید پایان بازی این دو دلقک سیاه و سفید را در فضایی دیگر به نظاره بنشینیم.

شاید زمان به نزدیکی 11 صبح رسیده بود که نان داغ و آب و میوه و ... ازگرمسار همراهان جدیدمان شده بودند و تناول آنها در نهار آرزوی نزدیکمان.

پس از مدتی چشممان روشن شد به شاهکار راهسازی قدیم ایران که منتسب است به دوره صفویه، جاده ای سنگ فرش نام و سیه فام، محلی ها آنرا جاده عباسی نیز می نامد. توضیحات همراهان موید این مطلب است که این ستون فقرات کویر با در نظر گرفتن مسایل فنی و معماری نسبت به استحکام جاده درمناطق سست کویری احداث گردیده و من در جستجوی نشانه هایی برجای مانده از عرق جبین کارگران و .... در این کویر گرم و سوزان و این سوال در ذهن که در کجای تاریخ این عرقها نگاشته شده و این پینه بر دستها ثبت شده و کوپم بیراه نگفته هم رزم آشی به وی که : خون سریازان و سردران ریخته می شود تا افتخار فتحش را پادشاهان و بزرگان یدک بکشند.

تاریخ این شتر مست کف بر لب،گویی آرمانش فقط نگارش با حرص و ولع نام هاست و فخرفروشی بر ستاره ها که چه امانتدار بوده در ضبط و ثبت وقایع مرتکب شده توسط شهریاران.

هرچه بود گذشت؛ قدم نهاده بودیم بر سنگ فرش و لمس زبری و سختی سنگهای سیاه بر دل کویر نرم و روشن.دوستان از این دیدار مشعوف و جناب آقای صابری به یاد ایام جوانی در حین حرکت اتول از سر جسارت جستی زده روی سقف به آهن کشیده اتول نشسته و فریاد هی سر داده که : چه عالی، جای اون پایینی ها این بالا خالی و این شد که جوانترین فرد گروه جسسارت یافته او نیز به جهت افزایش آدرنالین خون به سمت سقف هجوم برده و به تسخیر خود درآورده.

گاهی اعتبار اشخاص بالاتر از هر مجوزی می تونه باشه، همسفرمان جناب آقای میرزاجانی اعتبار وبلده راهمان بوددر کویر مرکزی ایران تا در این هیچستان پر اسرار راه گم نکنیم و در سراب توهم و خیال فرو نریم.

ایشان متکلم وحده بودند و با سر تا پا گوش وشنوده تاریخ:

پس از انتقال پایتخت صفویه از قزوین به اصفهان منطقه کویر مرکزی ایران و سیاه کوه با توجه به ویژگیهای جغرافیایی عنوان شکارگاه پادشاهان صفویه شده و قصر بهرام و عین الرشید در این مسیر پر التهاب جا خوش کرده.

تاریخ متکلم بود؛ این پیر عصانشین که اکثرا قلمش خادم شکمش بوده و خردش نهفته در چشمش.

قصر بهرام، یکی از بنهای تاریخی مهم محصور شده در بیابان استان سمنان در دامنه شمالی ارتفاعات سیاه کوه

، در جنوب گرمسار و بر سر راه کاروانیان راه افتاده از اصفهان و کاشان و نهایت خراسان.

این قصر منزل اولمان شد در مسیر پرهیجان، همه گیاده شده، گرد سفر از سر و صورت با آب مصفا شسته و

اذان شنیده شد،سکوت قصر شکست و شاه نشین شد گهواره دلهامان با ذکر سلام و صلاه و صلوات.

می گویند قصر منتسب به بهرام گور بوده است واهل فن عمری 400 ساله برایش تخمین زده اند که پلاکهای 10 سانتی نماساز بیرونش و آجر و خاک درونش بود که رفع عطش را از چشمه ای که در 9 کیلومتری اش بود و با کانالهای سنگی تعبیه شده در مسیر تامین می کرده.

عین الرشید مقصد بعدی مان بود اما گویی از آن بر اثر تاراج زمان فقط عین مانده بود و رشیدی را بادهای سوزان ظهر گاهان و سردی هوای شام گاهان با خود برده بود و از ماسه های نرم باد آورده ی کویر پوشیده، دیوراها شکسته، برجها سر افکنده، روح دردمندش آوراه و سر به درون خویش فرو برده و ایام شباب و جوانی را از یاد برده و بر جای جایش با تکیه بر عصای پیری قامت استوار ساخته.

با عبور از کناره های سیاه سنگ و نزدیکیهای دریاچه ی زیبای نمک، آب انباری قیلوقه نام آبشخور عابران و جوندگان و خزندگان و پرندگان گردیده تا در دل کویر این ابدیت احساسهای بی مرز تن رنجوری بی آب نماند و روح از بدن بانگ الرحیل بر ندارد.هرچند که گوارائی ندارد و طعمش مزاج را شور می کند ولی انعکاس تصویر و بازی نور و آب لذت و شعفی وصف ناشندنی به این وجود خاکی خود شیفته می دهد.

در مسیر آب انبار به سفید آب منظره دیدار چند قلاده جبیر که در زیستگاه شان گرم چریدن بودند نصیبمان شد و دیدن این مخلوق زیبا در آن گرمای جان کاه انرژی دو چندانی را در رگهای به سستی نشسته امن جاری نمود/

منزلگاه بعدی خرابه های سفید آب بود که روایت از کاربری اش در عهد قدیم بسیار بوده، آفتاب از نیمه راه خود دو تا سه ساعت گذر کرده و زمان رسیدگی به وجود رسیده بود.در محیط بانی سفره باز نموده و هرکس به اندازه خود قوت برداشته تناول نمود.

آقای میرزاجانی که چهره اش از آتش خاطره های کویر تافته و چشمانش در زیر بازوان فشرده و در هم تنیده شده ابروانش پنهان گشته بود، هر چند وقت یکبار از کویر و جاذبه های آن بیان خاطرات می نمود و لبخندی از رضایت بر گوشه لبانش نقش می گرفت و بی ریا و ساده و رها محو در زمان و مکان می گشت.

دیگر آفتاب به غروب نشسته بود در سایه روشن غروب حرکت ما به سمت کاروانسرای مرنجاب ادامه داشت.

برخی می گویند کویر انتهای زمین است و خداوند در آن حاضر و آسمانش سراپرده ملکوت و بهشت، آری بهشت در کویر خلاصه است در آسمانش.شب کویر را مردم لوکس نشین شهری نمی شناسند، انها غرق در نور مجازی لامپهای ادیسون ساز گشته اند .

شب های کویر، شبهای خیال پرور بهشت است و مهتابش حتی اگر نیمه باشد گیراست و لبخند خدا در او پیدا.

اندکی پس از طی مسیر استاد دلنوا چراغهای اتول را خاموش و دوستان را به دیدن این مزرعه روشنایی دعوت نمود و به سولات و کنجکاویها جواب می داد، اما امان از تکنولوژی که گاهی واقعا عالیست. آقا سید برنامه خاصی بر روی گوشی خود نسب کرده بود که به هر سوی می چرخناد صور فلکی را با زیبایی تمام نشان می داد و چه زیبا بود نقاشی خدا بر روی آسمان سیاه.

رفتیم تا رسیدم به مرنجاب.

کوله هامان جا خوش کردن در کاروانسرا و ما نیز هم.

برخی به نماز ایستادند و برخی به سیاحت اطراف پرداختند و برخی در پی آماده نمودن اطعمه شام جوجه ها به سیخ کشیده و زغالهای سیاه را از عمق گرمای وجود خود به روشنایی رهنمون می ساختند.

چشم همنوردان پس از یک دور همی دوستانه به گرمی نشست و خواب مستولی گشت و هرکس در جایگاه خود به چیدن ستاره ها مشغول چرا که آنچه در کویر زیبا می روید و حوب جوانه می زند و بار می دهد خیال است، آری خیال این تنها ثمره پر میوه کویر.

آن شب پس از گشت و گذار در گردشگاه آسمان، این تفرجگاه کویریان و بازیچه کودکان، خسته و نئشه در بستر خویش به خواب ناز فرو رفتم.

زمان گذشت و آفتاب سر برآورد که شرح شور انگیز طلوع در میان رمل ها و اتفاقات روز دومشرحی بس مفصل دارد که بماند.

نگارنده گزارش: علی کریمی

گزارش تصویری :

001

شروع حرکت از تهران

002

محل صرف صبحانه

003

005

006

پاسگاه قصر بهرام

007

008

009

اقامه نماز در قصر بهرام

010

کاروانسرای عین الرشید

011

012

آب انبار قیلوقه

013

014

015

016

دیدن چند آهوی کویر (جویر)

017

018

کاروانسرای سفیدآب

021

پاسگاه سفیدآب

019

طلوع خورشید در مرنجاب

020

023

دریاچه نمک

024

کاروانسرای مرنجاب

 

پرینت

صعود لیلاکوه و درفک

گزارش برنامه لیلا کوه


01

     نام گروه : سلام همنورد                                                  عنوان برنامه : کوهپیمایی سبکو طبیعت گردی قله لیلا کوه نام منطقه : گیلان-لنگرود-روستای لیلا کوه                                                 تاریخ اجرای برنامه :پنجشنبه 23/2/95

سرپرست برنامه : آقای مجیددلنوا                                                                                                     ارتفاع:700 متر

   راهنمای برنامه:سرکار خانم نرگس قربانی پور                                               تهیه کننده گزارش : زهرا جعفری

   تعداد اعضای گروه:23 نفر                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                    

 

نوع و سطح برنامه : کوهپیمایی سبک                             وضعیت آب و هوایی هنگام اجرای برنامه : هوا ابری ومه آلود

لوازم مورد نیاز : کوله پشتی متوسط ، کفش کوهپیمایی ، باتون کوهپیمایی ، قمقمه آب ، کاپشن و شلوار بادگیر گرتکس، لباس پلار ، لوازم بهداشتی ، کیت کمکهای اولیه انفرادی ، کفش کوهنوردی مناسب فصل ، پانچو ، کیسه خواب ، فلاسک کوچک ، کلاه و عینک آفتابی ، کرم ضد آفتاب ، دو وعده ناهار ، کلاه و دستکش ، پانچو ، تنقلات و غیره....

 

موقعیت جغرافیایی:

لیلا کوه: منطقه و محلی‌ست در جنوب غرب لنگرود که یکی از مناطق گردشگری این شهرستان میباشد. مسیر لیلا کوه در ابتدای لنگرود و میدان فرمانداری، سمت راست ،اولین خیابان از سمت لاهیجان است.                                    

از میدان فرمانداری لنگرود تا میدان لیلا کوه حدود 3 کیلومتر جاده آسفالته میباشد .

لیلا کوه (عطا کوه ) با ارتفاع حدودی۷۰۰ متر که در قسمت جنوبی شهر لنگرود قرار دارد ، مطرح ترین کوه این شهرستان میباشد که بدلیل سهولت دسترسی و مسیر مشخص در تمامی فصول سال میزبان افراد زیادی اعم از کوهنوردان و یا علاقمندان به طبیعت میباشد .بر روی این قله دکلهای مخابراتی رادیو تلوزیون و مخابرات قرار دارد که به همین علت اهالی منطقه و بومیها این قله را دکل مینامند. برای صعود به قله مسیرهای متعددی از لنگرود در دسترس میباشد که معروفترین و عمومی ترین آن جاده لیلاکوه و از میدان لیلا کوه میباشد. زمان پیمایش مسیر 3 ساعت میباشد.

پوشش گیاهی: روستا با پوشش گیاهی و درختان منحصر به فرد پوشیده شده است و همچنین باغات چای که دست نخورده، از نظر پوشش گیاهی، شالی زار، اکثر مناطق را در بر می‌گیرد. ناحیه رویشی هیرکانی مانند یک نوار سبزاین منطقه را در برگرفته. درختان توسکای شناور منظره بسیار جالب توجهی را ایجاد کرده.از جمله میوه های درختان جنگلی این منطقه عبارتند از:زالزالک،کندس ،ولیک،خرمالو،تلکا(گلابی وحشی)انواع سیب ترشی محلی،انجیروحشی،انجیر سیاه وحشی،آلوچه وحشی(ترش هله)و........

زیست وحیات وحش: پلنگ یکی از حیوانات جنگلهای گیلان است که در معرض انقراض می باشد.از دیگر حیوانات عبارتند از: رودک (گورکن) ،گراز،سمور آبی،اسب کاسپین،گرگ،خرس،شوکا یا آهوی شاخدار،گوزن و...............

اسب کاسپین را به حق می توان میراث طبیعی منطقه خزری دانست

شرح برنامه:پس ازتجمع اعضای گروه در میدان فردوسی، ساعت30/11 چهارشنبه شب سوار مینی بوس شده وحرکت کردیم .

ساعت30/5 صبح جهت اقامه نماز در امامزاده جعفربن زین العابدین کیاشهر توقف کردیم.

ساعت 50/6 صبح به روستای لیلا کوه رسیدیم که خانم قربان پور راهنمای برنامه به استقبال گروه آمدند وجهت صرف صبحانه ما را به کافه سنتی آتش راهنمایی کردند.

ساعت 30/8 حرکت وصعود به قله را آغاز کردیم.مسیر جاده خاکی بوده پس از کمی پیمایش مسیر به چشمه آب رسیدیم .ضمنا گروه کوهنوردی شهرستان لنگرود از گروه استقبال کرده و پس ازپذیرایی ومعارفه وعکس دست جمعی مسیر را ادامه دادیم .

مسیری با چشم اندازی بسیار زیبا وپوشیده از مزارع چای که هر بیننده ای را جذب خود میکرد علاوه بر مزارع چای،درختان نارنج ،پرتغال وانجیردر مسیر به چشم میخوردو مردمانی که در حال چیدن برگ چای بودند به گفته خانم قربانی از بالای مزارع ،دریا قابل مشاهده می باشد اما به علت مه آلود بودن هوا این امرممکن نبود.

پس از مزارع چای پوشش گیاهی بصورت جنگل بود درختانی سر به فلک کشیده با قدمت وزیبایی خا ص که بیانگر قدرت لا یزال الهی می باشد .حرکت دوستان همراه با عکاسی و گاهی توقف و استراحت بود شاید حیفمون میومد که زود محل را ترک کنیم وبه همین علت زمان پیمایش گروه کمی طولانی شد.

ساعت 45/ 11به قله رسیدیم. چیزی که موجب تعجب دوستان بود دیدن دکل های مخابراتی وپارک ماشین روی قله بود پس به همین دلیل بوده که به این قله دکل میگویند درسته که وجود این امکانات نیاز زندگی ا مروزه می باشد اما پس از مشاهده این همه چشم انداز زیبا دیدن این صحنه دور از انتظار بود.

پس ازنیم ساعت توقف وعکس دسته جمعی مسیر برگشت را در پیش میگیریم ساعت 2 اتمام برنامه.

پیمایش مسیر رفت وبرگشت حدود 6 ساعت.

لیلا کوه یکی از 100 جای دیدنی ایران می باشد که توصیه میکنم حتما یکبار هم که شده دیدن کنید،مطمئنا تو برنامه سفرتون همیشه خواهد بود. چشم اندازی زیبا در انتهای مسیرکه به عطا کوه ولاهیجان مرتبط بوده ومسیری زیبا برای دوچرخه سواران از عطا کوه به لاهیجان است.

با تشکر ازراهنمای برنامه خانم نرگس قربانی پور و هیئت کوهنوردی شهرستان لنگرود.

 

غروب لیلا کوه

بعد از ظهر راهی ویلای ساحلی واقع در چمخاله لنگرود شدیم که خانم قربان پور برای شب مانی تدارک دیده بودند.پس از صرف ناهار ،برخی از دوستان مشغول استراحت وبرخی ساعاتی را در کنار ساحل سپری کردند.

آقای دلنوا وخانم قربان پور ساعاتی را به بازار رفته برای تهیه شام و تدارک صیحانه .ساعت 21 با فراخوان آقای دلنوا همه برای صرف شام حاضر شدند .شب ساعت 10 خوابیدیم .صبح ساعت 30/3 بیدار شده وراهی مسیر برای صعود قله درفک شدیم.

نام گروه : سلام همنورد                                                                                          عنوان برنامه : صعود به قله درفک

سرپرست برنامه : آقای مجیددلنوا                                                                                                    ارتفاع: 2733متر

راهنمای برنامه:آقای حسین زاده                                       وضعیت آب و هوایی هنگام اجرای برنامه : هواصاف وآفتابی

نوع و سطح برنامه : کوهپیمایی سبک                                                               تاریخ اجرای برنامه :جمعه 24/2/95

تهیه کننده گزارش : زهرا جعفری                                                                                        تعداد اعضای گروه:27 نفر                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                    

وسیله نقلیه: مینی بوس،نیسان

موقعیت جغرافیایی: درفک نام آتشفشان خاموشی در استان گیلان و در رشته‌کوه البرز است. نام قله درفک به روایتی از( دال فک ( دٌلفکآمده است که در گویش دیلمی، دال، نام پرنده‌ای است از خانواده عقاب و فَک به معنی آشیان و آشیانه است. بنابراین دالفک، یعنی آشیانه عقاب. اما بر اساس روایت دیگری، نام درفک از قوم دربیک آمده که تیره‌ای از ساکنان حوالی دریای خزر بوده‌اند.

قله درفک در ارتفاع ۲۷۳۳ متری البرز غربی در کوه‌های گیلان قرار دارد. این قله را ازدو مسیر مهم می‌توان صعود کرد.

مسیر ۱- سیاهکل - دیلمان شاه شهیدان اربناب - قله درفک

مسیر ۲- رستم آباد توتکابن دشت ویل دفراز - قلهٔ درفک

کاسه درفک که بزگترین دهانهآتش‌فشان ایران است محل ییلاق دامدارانی است که در تابستان از روستاها و جنگل‌ها به این قله کوچ می‌کنند. در کاسه‌ درفک یک غار وجود دارد که ییلاق‌نشینان منطقه در تابستان از یخ‌های آن به عنوان منبع آب استفاده می‌کنند یخ هازیبایی خاص را در غار تشکیل می‌دهد و لازم است ذکر شود شیب غار زیاد بوده و پیمایش درون غار را بامشکل روبرو می‌سازدوارد شدن به آن بدون تجهیزات عملا امکان پذیر نیست.


پوشش گیاهیمنطقه درفک بسیار است و در آن گیاه گزنه بسیار دیده می شود (این گیاه جهت درمان رماتیسم بسیار مفید ست)ودرختانی همچون راش ، توسکا ،خرمالوی وحشی درختچه های آلوچه وحشی ،گون تره کوهی،پیازک کوهی، و.....


حیات وحش وجانوری منطقه درفک خرگوش، خرس، گوزن، شغال، گرگ، روباه و پلنگ وپرندگانی چون عقاب ،کبک ونوعی بلبل و......گزارش شده است.                                                          

شرح برنامه:

مبدأ حرکت گروه از: لنگرود چمخاله-خروجی اتوبان تهران رشت کیلومتر45-شهرتوتکابن،جاده رحمت آباد،جاده دفراز،سی دشت ،سیاه دشت بن،اربناب. (صعود ما از جبهه جنوب شرقی بود)

ساعت 30/3 صبح روز جمعه ازویلای ساحلی چمخاله حرکت کرده وساعت 30/5 جهت اقامه نمازدر جوارامامزاده هاشم توقف کرده وسپس ادامه مسیر،ساعت 20/6 به شهر توتکابن رسیدیم وبه اتفاق راهنمای برنامه آقای حسین زاده از لنگرود که در محل منتظر ما بودندسوار نیسان شدیم .

ساعت 30/8 به اربناب رسیده واز نیسان پیاده شده وسپس صرف صبحانه.(از توتکابن تا اربناب حدود دو ساعتطول کشید) ضمنا "اربو" به معنای میوه گلابی وحشی است که درختان آن در این منطقه فراوان به چشم می‌خورد. چشمه آب گوارایی نیز در این مکان وجود دارد. پس از برداشت آب وپر کردن قمقمه ها از چشمه ساعت 10 پیمایش را شروع کردیم.(ضمنا چهار نفرازهمنوردان که با ماشین شخصی آمده بودند به گروه ملحق شدند وسه نفر از اعضای گروه بدلیل نداشتن شرایط مساعد با گروه همراه نشدند بنابراین تعداداعضا برای صعود 24 نفر بود.)

پیمایش مسیر از داخل جنگل بود.چشم اندازی بسیار زیبا وصدای آواز پرندگان عطر آرامش را در محیط پراکنده میکرد.

پس از بیست دقیقه پیمایش از جنگل خارج شده وبه جاده خاکی میرسیمابتدا شیب تندی را صعود کردیم که متأسفانه جاده‌ای ماشین‌رو نیز در آن احداث شده است. پوشش گیاهی بعد از جنگل بصورت درختچه های آلوچه وحشی ،گون ،تره کوهی،پیازک کوهی،گزنه مشاهده می شد.
ساعت 30/11 توقف و استراحت .

درطول مسیر پرواز دسته ای عقاب وپرندگانی چون کبک مشاهده شد.سرعت باد نزدیک به قله حدود35 کیلومتر بود . پس از عبور از چند یال کوچک ساعت 45/12به قله درفک صعود کردیم ،حدود نیم ساعت توقف وخواندن دعای فرج توسط گروه سلام همنورد وعکس دست جمعی ،مسیر بازگشت را در پیش گرفتیم.

از بالای کوه قله هایی مانند سماموس، خشچال ،پشته کوه و شاه معلم ، و..... قابل مشاهده بود.

در نزدیکی قله و در پایین دیواره مجاور قله، غاری رامشاهده کردیم که در تمام سال برف را در خود نگه می دارد و به همین دلیل حکم منبع تامین آب چوپانان منطقه را در تابستان دارد. دهانه این غار وسیع و تنگ است وبه گفته آقای حسین زاده وارد شدن به آن بدون تجهیزات یخ نوردی عملا امکان پذیر نیست بنابراین ما از بالا ی غار به دیدن غار وعکاسی اکتفا کردیم.                                                                                                                                                                                               ساعت 30/2 توقف جهت ادای نماز وصرف ناهار درکنار کلبه های سنگی حوالی کاسه آتشفشان ،لازم به ذکر است که از نقاط دیدنی این کوه باید به یخچال درفک (کاسه آتشفشان در قله آن) اشاره کرد که بزگترین دهانه آتش‌فشان ایران است در این قسمت دامداران کلبه سنگی ساخته اند که در فصول بهار و تابستان مورد استفاده آنها قرار می گیرد.

پایان برنامه ساعت 30/5.

پیمایش مسیر رفت وبرگشت 30/7 ساعت .طول مسیر طی شده 18 کیلومتر

باتشکر از راهنمای برنامه آقای حسین زاده که با صبر وحوصله همراه ما شدند وما را راهنمایی کردند.

ضمنا سرقدم برنامه آقای دلنوا وعقب دار آقای علیزاده بودند که جا دارد از زحمات این عزیزان تشکر کنم.

سفر به درفک یک سفر کوتاه پر از جنگل، کوه، غار و کلبه های روستایی است و یکی از دیدنی ‌ترین جاذبه‌های طبیعی استان گیلان به شمار می رود.

سخن آخر

زیبایی طبیعت لیلاکوه ودرفک را تنها چشم میتواند ضبط وثبت کند وبا عکس وکلمات شاید تنها گوشه ای از آن را بتوان نشان داد باید رفت وبا دل وجان غرق در این بهشت زمینی شد.

زمان رسیدن به تهران2 بامداد شنبه.

گزارش تصویری:

5

صرف صبحانه در ابتدای مسیر لیلاکوه در مزرعه چای

IMG 20160517 010654

عبور از مزارع چای در مسیر لیلاکوه

03

04

نزدیک قله لیلاکوه

IMG 20160517 011727

حرکت به سمت جنگل ارونار

IMG 20160517 011633

حرکت از ابتدای جنگل ارونار

IMG 20160517 011754

IMG 20160517 011749

IMG 20160517 011744

IMG 20160517 011737

IMG 20160517 011615

IMG 20160517 011513

IMG 20160517 011942

قله درفک

IMG 20160517 011718

دهانه غار درفک

IMG 20160517 011819

مسیر برگشت.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

علاقمندان ساکن تهران برای اطلاع از برنامه های گروه سلام همنورد در تهران می توانند با ارسال نام و نام خانوادگی خود به سامانه پیامکی به شماره ۱۰۰۰۳۳۵۱۶۶۲۷۴۶در لیست اطلاع رسانی گروه اضافه شوند

کلیه حقوق این سایت به گروه سلام همنورد متعلق است| Copyright © 1392 salamhamnavard.com

 

سایت رسمی گروه سلام همنورد